Page 46 - camia

Bangladeş’te yeniden canlanan sekülerizm, din karşıtı sosyo-politik program-larıyla orta sınıf kültüründe güç kazandı. Son zamanlarda hâkim olan ve se-külerist depremyaratan “Shahbag-Hareketi” bunu göstermektedir. Seküleristler, Özgürlük Savaşı’nın anlatılarını kullanarak halkın psikolojisi üzerinde üstünlük kurup toplumun sekülerleşmesi için girişimde bulunuyor. Seküler entelijansiya, halkı İslam’dan arındırma programı için yine halkın desteğini isterken, karşıt düşünce olan Anti-Shahbag hareketine göre, dinin kamusal alanındaki etkisi azalmış değil.

Bangladeş halkı, Müslüman kimliğini 1947 yılında Hint bölünmesi sırasında benimsemiş-tir. İngilizler, Güney Hint Yarımadası’nı bırak-tığında oradaki halkın Hint Hinduizmi ile Pa-kistan Müslümanlığı arasında seçim yapması gerekiyordu. Geçmişteki tüm otokratik ve de-mokratik seçimlerde, partiler, çoğunluğun dini olan İslam’a bağlılıklarını göstermek zorunda-lardı. 2011 nüfus sayımında da görüldüğü gibi Bangladeş nüfusunun yüzde 90’ı Sünni Müs-lüman’dır. Geri kalan yüzde 10 ise Hindular-dan, çoğunlukla Roma Katolik Kilisesi’ne bağlı Hristiyanlardan ve Therevada-Hinayana’lardan oluşmaktadır. Dine hassasiyet öylesine fazladır

ki kamusal alanda kutsal şeylere karşı saygısız-lık asla kabul edilmemektedir. Bu durum, ülke-deki tüm dinler için geçerlidir.

İslam yüzyıllardır hoşgörü dini olarak kabul görmüştür ve Müslümanlar diğer dinlerin ina-nanlarına saygı göstermiştir. Suf İslam ya da Deobandi akımı Bangladeş’te politik olmayan bir yaklaşımla, halkın dini algılayış biçimine hâkimdir. Deobandiler, İslami eğitim eksiklik-lerinin giderilmesi ve bunun her sosyal koşulda mümkün olmasının hiçbir siyasi akıma gerek kalmadan gerçekleşmesi gerektiğine inanır. Arabistan Yarımadası’ndan gelen Sufler, İs-lam’ı halka öğretmişler ve onların rehberliğinde