Yüce Rabbimiz insanı akıl, irade ve sorumluluk bilinciyle donatmış, onu doğruyla yanlışı ayırt edebilecek bir fıtrat üzere yaratmıştır. İslam, insanın hem kendi nefsine hem de topluma zarar verecek her türlü alışkanlıktan uzak durmasını emretmiştir.
Rabbimizin bize bahşettiği hayatın en önemli gerçekliklerinden birisi de maişet hayatımızdır. Başta barınmak, yemek ve içmek olmak üzere, yaşamımızı idame etmek için ister istemez ömrümüz kazanmakla ve kazandığımızı tüketmekle geçmektedir.
Yaşadığımız çağ şahsi menfaatin öncelendiği ve bencilliğin insanlar arasında yaygınlaştığı bir dönemdir. Bir insanın başkalarının dertlerini dert edinmesi, insanların sıkıntılarını gidermek için çaba göstermesi maalesef iş bilmezlik olarak görülebilmektedir.
Namaz dinin direğidir. Kulun Rabbi ile arasındaki en sağlam bağ namazla oluşur. Ferdî olarak da kılınabilen namaz, cemaatle kılındığında toplumsal bir ibadete dönüşür.
İnsanın yaratılış nedeni Rabbine kulluktur. Kulluk ifadesinin onlarca çeşidi içerisinde gece ibadeti müstesna bir yere sahiptir. Yüce Rabbimiz Kur’an-ı Kerim’de gece ibadetini övmüş, bu ibadetin faziletini Peygamberine ve müminlere şöyle haber vermiştir...
Kur’ân-ı Kerîm’de Yüce Rabbimiz şöyle buyurur: “Muhâcirlerin ve Ensarın ilkleri ile onlara güzelce uyanlardan Allah hoşnut olmuştur, onlar da O’ndan razıdırlar...
Yüce Rabbimiz, Kur’ân-ı Kerîm’de şöyle buyurur: “Ey iman edenler! Allah’a karşı gelmekten sakının ve sadıklarla (doğrularla) beraber olun.”[1] Bu ayet, bizlere doğrularla, sadıklarla, bir arada olmanın önemini göstermektedir.
