Hutbeler

Irkçılık, farklı bir ırk veya etnik kökene sahip oldukları için diğer insanlara uygulanan ön yargı, ayrımcılık veya düşmanlıktır. Çağımızda, bu yanlıştan kaynaklanan savaş ve çatışmaların kan, gözyaşı ve zulümlere sebep olduğuna şahit olmaktayız. Farklı coğrafyalarda milyonlarca insan âdeta soykırıma tabi tutulmakta, hayatta kalanlar yerinden yurdundan olup, mülteci durumuna düşmektedir. Bir insanın içine doğduğu etnik köken sebebiyle kendisini diğer insanlardan üstün görmesi, tedaviye muhtaç bir ruh hastalığının belirtisidir.

Takva, Allah’a itaat ederek azabından sakınmak ve rızasına uygun düşmeyen davranışlardan nefsi korumaktır. Takva, Rabbimiz katında bize kıymet kazandıran yegâne ölçüdür.

İslam âlemi için büyük bir ehemmiyete sahip olan Miraç Gecesi’ni önümüzdeki salıyı çarşambaya bağlayan gece inşallah eda edeceğiz. Âlemlere rahmet olarak gönderilmiş olan Peygamberimiz Hz. Muhammed Mustafa (s.a.v.)’e ve müminlere müşriklerin eza ve cefalarını arttırdıkları Mekke döneminin sonlarında, Rabbimizin Resûlullah’a lütfuyla isrâ ve miraç hadisesi gerçekleşmiştir.

Okumuş olduğumuz âyet-i kerîmede Cenâb-ı Hak şöyle buyuruyor: “Onlar çirkin bir şey yaptıkları veya kendilerine kötülük ettikleri zaman Allah’ı hatırlarlar da hemen günahlarının bağışlanmasını dilerler. Zaten günahları Allah’tan başka kim bağışlayabilir ki? Onlar, yaptıklarında bile bile ısrar etmezler.” Hz. Ebû Bekir’den rivayetle Peygamber Efendimiz ise şöyle buyuruyor: “Bir kimse bir günah işler de ardından güzelce abdest alır, sonra kalkıp iki rekât namaz kılar ve Allah’tan bağışlanma dilerse, Allah onu mutlaka bağışlar.” 

Yüce Allah (c.c.), Bakara suresinde takva sahiplerini tarif ederken; “Onlar, gayba iman eder, namazı dosdoğru kılar ve kendilerine verdiğimiz rızıktan infak ederler.” diye buyurmaktadır. Dinimiz İslam’ın en önemli şiarlarından birisi de kuşkusuz ki infak ibadetidir. İnfak, Allah’ın bize emanet verdiği mal ve servetten, lütfettiği nimetlerden başkalarına da ikramda bulunmaktır. Muhtaç olan insanları koruyup kollamak, onları gözetmek demektir. Ailemize, akrabamıza, komşumuza, din kardeşlerimize ve tüm insanlığa faydalı olmak için çaba göstermektir.

Dün gece Regaip Kandili’ni ifa ederek, bugün itibarıyla rahmet ve mağfiret iklimi olan üç aylara kavuştuk. Bizi bu günlere ulaştıran Rabbimize sonsuz hamdüsenalar olsun.

Mahlukat içerisinde en şerefli mevkiye sahip olan insan, Allah’ın bahşetmiş olduğu hayatı zaman ve mekân düzleminde idame ettirmektedir. Nasıl ki Mekke, Medine ve Kudüs mekân planında diğer yerlerden kıymetli ve faziletliyse, zamansal olarak da üç aylar dediğimiz recep, şaban ve ramazan ayları öteki zamanlardan daha bereketli ve faziletli olarak kabul edilmiştir.

Her şeyi ölçüsüyle var eden Cenâb-ı Hak, insanoğlunun yaratılış gayesine uygun bir yaşam sürmesi için de ölçüyü belirlemiştir. Bu ölçü dinin belirlediği sınırlara riayet etmektir. İnsanlığa İslam’ı bir rahmet olarak gönderen Cenâb-ı Allah, hayatın her safhası için temel ölçüleri bize bildirmiştir. Genellikle helal ve haram kavramlarıyla özetlediğimiz bu sınırlar, dünya ve ahiret hayatı için kurtuluşun yegâne kaynağıdır. 

İnsanı yoktan var edip varlığından haberdar eden yüce Rabbimiz, kendisine kulluk noktasında insanlara rehberlik etmek, insanları kötülüklerden uzaklaştırmak ve adaleti sağlamak amacıyla katından elçiler göndermiştir. Bu elçiler insanlara Allah’ın iradesini iletmek ve onları kendisine yönlendirmekle vazifelidirler.

İnsanların kolay para kazanmayı başarı olarak gördüğü, teknolojinin hayatımızın her alanını sardığı çağımızda, ne yazık ki, insanları kumara sevk eden şans oyunlarının erişilebilirliği daha da kolaylaşmıştır. Kumar çeşitlerinin artması ve daha erişilebilir olması kumar bağımlısı sayısındaki artışa doğrudan etki etmiştir. Bu durum, toplumda haksız kazancın meşru bir yol gibi algılanmasına katkı sağlamıştır. Neticede bilhassa gençlerin rağbet gösterdiği spor oyunları üzerinden dönen kumar uygulamalarının yanı sıra piyango veya sanal bahis gibi yollarla kolay para kazanma uğraşı toplumda azımsanmayacak derecede yaygın hâle gelmiştir.

Allah (c.c.) mevcudatı yoktan var etti. Yarattığı en değerli varlığı ise insan olarak isimlendirdi. İnsan kelimesine baktığımızda, ahbaplık ve tanışıklık manasını ifade eden “ünsiyet” kökeninden geldiğini görmekteyiz. Henüz dünyaya gelirken bir ailenin içerisine doğan insan, kendini öncelikle ailesine ait hissederek hayata başlar. Sonra sırasıyla bir mahalleye, şehre ve ülkeye aidiyet duygusu gelişir.

Yeryüzüne halife olarak gönderilen insan, yaratılış gayesine uygun olarak çeşitli imtihanlara tabi tutulmaktadır. Hz. Âdem ve Havva annemiz ile cennette başlayan imtihan süreci herkes için farklı şekillerde tezahür ederek kıyamet sabahına kadar devam edecektir.