İslam Toplumu Millî Görüş (IGMG) Genel Sekreteri Ali Mete Federal İstatistik Ofisi’nin yayınladığı veriler sebebiyle bir açıklama yaptı. Buna göre Almanya’da -Avrupa’nın birçok ülkesinde olduğu gibi- yoksulluk riski artmaya devam ediyor. “Almanya zengin bir ülke. Ancak 13 milyondan fazla vatandaşı için durum tam tersi. Bu, adaletsiz paylaşımın bir sonucu ve insanları aşırılıkçıların eline sürüklüyor. Hâl böyleyken siyasiler bu sorunun çözümünü yanlış yerlerde arıyor.” diyen Mete sözlerini şöyle sürdürdü:

“Yoksulluk sadece yiyecek eksikliğinden kaynaklanmaz; katılımın azaldığı, eşit katılım için yeterli para olmadığı durumlarda başlar. Federal İstatistik Ofisi’nin bildirdiğine göre, Almanya gibi zengin bir ülkede 13 milyondan fazla insan bu durumdan etkileniyor. Zengin bir ülkede her altı kişiden biri yoksulluk riski altında ise bu sadece bir istatistik değil, aynı zamanda bir onur ve adalet meselesidir.

Rakamlar ayrıca, yoksulluğun belirli grupları bilhassa etkilediğini ve bunun sistematik bir başarısızlığa işaret ettiğini gösteriyor. Bunlar ise araştırmaların defalarca gözler önüne serdiği üzere tek ebeveynli hanelerdeki insanlar, emekliler ve göçmen geçmişi olan insanlar. Yoksulluktan en çok etkilenenler ise bizden koruma ve sığınma bekleyenler.

Kamuoyundaki tartışmalarda, sığınma arayanların maliyetlerinin sanki sosyal sıkıntıların sebebi gibi gösterilmesi, bu kesimin âdeta günah keçisi gibi sürekli gündeme getirilmesi durumu daha da tehlikeli hâle getiriyor. Bu tutum huzursuzluğa ve meselenin özünden uzaklaşılmasına sebebiyet veriyor, toplumumuzu bölüyor.

Avrupa genelinde, Almanya özelinde asıl sorunu başka yerde aramak gerekiyor: Sosyal devlet dağıtırken eşitliği gözetmiyor. Zenginler giderek daha da zenginleşirken, yoksulluk da artıyorsa, adalet duygusu sarsılır. Adalet eksikse halk arasında basit sloganlara, hatta aşırılığa meyil artar. Siyaset sağa kayıştaki artışı durdurmak için odak noktasını bu yöne çevirmeli.

Hz. Peygamber (s.a.v.) ölçüyü koymuştur: ‘Komşusu açken tok yatan bizden değildir.’ Refah hem birey hem de devlet için bir sorumluluktur. Bu romantik bir düşünce değil, istikrar için bir dayanaktır. Bu nedenle, her sosyal politika reformunun yoksulluğu, özellikle çocuk yoksulluğunu ve toplumumuzun en zayıf kesimlerinin yaşadığı yoksulluğu azaltıp azaltmadığının ölçülerek değerlendirilmesini bekliyoruz. Geleceğini düşünen bir ülke önce çocukların, tek ebeveynli ailelerin, yaşlıların, kısacası herkesin günlük yaşamda saygınlığı sağlamalıdır.”