Bugün bizleri bir Kurban Bayramı’na daha ulaştıran alemlerin yegâne Rabbi Allah’a (cc) hamdolsun. Bayramlar paylaşmanın, kardeşliğin, merhametin ve dayanışmanın en güçlü şekilde hissedilmesi gereken müstesna zamanlardır...
Kıymetli Müminler
Önümüzdeki çarşamba günü nasip olursa Kurban Bayramı’na erişip kurbanlarımızı keseceğiz. Kurban, sadece bir hayvan boğazlamak değil; bir kulluk vazifesi, kulun Rabbine olan bağlılığının, teslimiyetinin ve samimiyetinin güçlü bir ifadesidir. Yüce Kur’an’da; “Biz her ümmete bir kurban ibadeti belirledik ki, kendilerine rızık olarak verdiğimiz hayvanları kurban ederken üzerlerine Allah’ın adını ansınlar. … Tam bir ihlâs, samimiyet ve tevazu içinde Allah’a boyun eğen kulları müjdele!”[1] diye buyurulmaktadır. Yüce Allah bizlere kurbanın özünün ihlas olduğunu bildirmiştir. Önemli olan o ibadetin hangi niyetle ve hangi bilinçle yapıldığıdır. Bu nedenle kurban keserken kalplerimizi kontrol edip arındırmalı, niyetlerimizi gözden geçirmeliyiz.
Aziz Müminler!
Yüce dinimiz İslam insan hayatını anlamlı ve dengeli kılmak için bizlere rehberlik eder. Bu rehberliğin en önemli kavramlarından biri de “sabır”dır. 
Aziz Müminler!
Yüce Rabbimiz bizleri yoktan var eden, her an bizi gözeten ve ihtiyaçlarımızı en iyi bilendir. İnsan yaratılışı gereği âcizdir, sınırlıdır, güçsüzdür. 
Muhterem Müslümanlar!
Yüce dinimiz İslam’ın Ulü'l-Azm peygamberlerden kabul ettiği Hz. İbrahim, Allah’ın kendisinden arzu ettiği teslimiyet ve güven hâlinin timsalidir. Kâdir-i Mutlak olan Rabbimiz Kur’an-ı Kerim’de, Hz. İbrâhim (a.s.) hakkında şöyle buyurmaktadır:Muhterem Müslümanlar!
Aziz Müminler!
İnsanın Kur’an-ı Kerim’de anlatılan tarihi beşerlikten âdemliğe, oradan ahsen-i takvîm insanlığa doğru yürüyüşün ve gelişimin serüvenidir. İnsan kendisine bahşedilen akıl, ifade ve irade nimetleri ile diğer yaratılmışlardan farklıdır. 
Muhterem Müminler!
İman kişiyi mümin yapar ve onu süsler. Müminin kalbini, sözünü, tavrını ve davranışını güzelleştirir. Kalbe yerleşmiş iman müminde ahlak olarak görünür. Dil ise bu ahlakı söze ve ifadelere dönüştüren organdır. İnsan, kalbinde ne taşıyorsa diliyle onu dışa vurur. Bu sebeple mümin, diliyle inciten değil, diliyle onaran; diliyle korkutan değil, diliyle güven veren kimsedir. Sözüyle huzur taşıyan bir dil, sahibini de muhatabını da huzurlu kılar.
